Od występów w roli pianisty w sali wiedeńskiego Musikverein i podczas Festiwalu w Salzburgu na zaproszenie Herberta von Karajana, Tzimon Barto przedstawiał publiczności całego świata dynamiczne, wysoko oceniane występy. Artystę uznano za jednego z najważniejszych amerykańskich pianistów pokolenia, a na jego występach solowych, kameralnych i symfonicznych pojawiają się komplety publiczności. Muzyczna kariera Barto to wielokrotne występy m.in. z Filharmonią Nowojorską, orkiestrami Cleveland i Filadelfii, orkiestrami symfonicznymi Chicago, Houston oraz San Francisco, a także orkiestrami
El Paso, Anchorage, Evansville czy rodzinnego Orlando - by wymienić tylko najważniejsze. Muzyk pojawia się regularnie na Festiwalu w Ravinii, gdzie w 2003 r. obchodził dziesięciolecie swoich letnich występów.
Barto często gości w Europie; ostatnio występował w Petersburgu podczas festiwalu Białych Nocy z Orkiestrą Teatru Maryjskiego kierowaną przez Waleriego Gergiewa, a ponadto z Staatskapelle Dresden, Gewandhaus Orchester z Lipska, NDR z Hamburga, ONE z Madrytu, Orchestre de Paris, Czeską Filharmonią Narodową oraz Wiedeńską Orkiestrą Symfoniczną.
W styczniu 2006 r., Ondine Records (Finlandia) wydała solowy album z dziełami Jean-Philippe’a Rameau – dostępny na rynkach międzynarodowych już od wiosny – zatytułowany „A Basket of Wild Strawberries”, A Selection of Keyboard Jewels by Jean-Philippe Rameau („Kosz poziomek” wybór perełek Jean-Philippe Rameau na klawesyn). Wśród licznych nagrań Tzimona Barto dla EMI wymienić należy koncerty Ravela, Prokofiewa, Rachmaninowa, Liszta, Chopina i Bartóka. Artysta nagrał ponadto Błękitną Rapsodię Gershwina, Noce w ogrodach Hiszpanii Manuela de Falli oraz solowe recitale utworów Chopina, Schumanna i Liszta, a także krążek z popularnymi utworami artystów tak różnych jak Bach i Joplin.
Barto urodził się i wychował w Eustis na Florydzie. Naukę gry
na fortepianie zaczął u własnej babki w wieku pięciu lat. Jako nastolatek pobierał nauki
w Rollins College w Winter Park na Florydzie oraz w Brevard Music Center. W latach 1981-1985 uczęszczał do Juilliard School of Music, gdzie uczył się gry na fortepianie pod okiem Adeli Marcus. Będąc jeszcze uczniem, dwukrotnie z rzędu wygrał Konkurs im. Giny Bachauer, a także szkolne turnieje muzyczne. Ponadto Barto był dyrygentem oraz wykładowcą w American Opera Center. W Tanglewood Institute za swoje osiągnięcia jako dyrygent otrzymał nagrodę dla najwybitniejszego studenta, którą wręczył mu Gunther Schuller. Podczas ostatniego roku nauki w Juilliard School, Barto został zaproszony jako dyrygent i instrumentalista do udziału w Festiwalu w Spoleto (Włochy) przez Gian-Carla Menottiego, który zaangażował go ponownie rok później jako dyrygenta
do wykonania Saint of the Bleeker Street z okazji swoich 75. urodzin. Tego samego lata Barto rozpoczął współpracę z EMI Records oraz uczestniczył w przesłuchaniach dla Maestro Christopha Eschenbacha, który natychmiast zaangażował go do serii koncertów w Europie, pozwalając młodemu artyście zadebiutować z Bostońską Orkiestrą Symfoniczną.
Najważniejszymi wydarzeniami sezonu 2006/2007 są koncert otwierający „Theater an der Wien” w Wiedniu, tournee po Florydzie z Philadelphia Orchestra, recitale na Florydzie,
w Petersburgu, Francji, Polsce i Austrii.
Poza talentami muzycznymi artysta posiada wielkie zdolności lingwistyczne: mówi płynnie pięcioma językami, zna klasyczną grekę, łacinę i język hebrajski, uczy się języka Farsi
i mandaryńskiego oraz wiele pisze na temat wielkich cykli literackich. Jego pierwsza książka (A Lady of Greek Origin – dosł. „dama greckiego pochodzenia”) pojawiła się po angielsku i niemiecku jesienią 2001 r. podczas Targów Książki we Frankfurcie. Premiera wersji scenicznej „Damy” odbyła się we Frankfurcie, a w 2005 r. była wystawiana w Wiedniu.
Barto mieszka w środkowej Florydzie, jego żoną jest malarka Gesa Barto. Mają nastoletniego syna imieniem Ori.