Filozof i doktor medycyny, śpiewu uczył się u Paula Kuena i Raimunda Grumbacha. Równocześnie słuchacz szkoły operowej przy Münchener Hochschule für Musik, gdzie śpiewał Papagena w Zaczarowanym flecie Mozarta pod dyrekcją Sir Colina Davisa. Jednocześnie studiował wraz z Geroldem Huberem śpiew u Helmuta Deutscha. Christian Gerhaher uczestniczył w kursach mistrzowskich Dietricha Fischer-Dieskau, Elisabeth Schwarzkopf i Inge Borkh. Wraz z Geroldem Huberem otrzymał za nagranie Winterreise Schuberta prestiżową nagrodę niemieckiego przemysłu fonograficznego, Echo Klassik 2002, w dziedzinie pieśni.
Po zdobyciu Prix International Pro Musicis Paris/New York 1998 nastąpiły debiuty śpiewacze w nowojorskiej Carnegie Hall oraz podczas Schubertiady w Feldkirch, gdzie obecnie należy do stałego grona artystów. Wkrótce zadebiutował w londyńskiej Wigmore Hall w recitalu duetów z Edith Mathis. W roku 2000 otwierał z Schwanengesang wraz z Geroldem Huberem Schubertiadę w Vilabertran, odbył się też jego solowy debiut w Wigmore Hall, zaś na początku 2001 roku w Alte Oper Frankfurt, w Concertgebouw w Amsterdamie i na Schwetzinger Festspiele. W tym też roku odniósł ogromny sukces debiutem w Frick Collection w Nowym Jorku oraz paryskim Musée d'Orsay, ponownie gościł w Wigmore Hall, tym razem z Schwanengesang na zaproszenie BBC. Wieczory duetów z Sibyllą Rubens i Irwinem Gage zawiodły go do Stuttgartu, Dortmundu, na Rheingau-Musik Festival. Ponadto zapraszany jest na wieczory pieśni do Tonhalle w Düsseldorfie, do Amsterdamu, Wellington, Drezna, Grazu, Madrytu, Bilbao, lipskiego Gewandhaus, Cheltenham Festival i ponownie do Londynu, na Schwetzinger Festspiele oraz Schubertiade w Schwarzenbergu.
W dziedzinie koncertowej można było usłyszeć Christiana Gerhahera pod dyrekcją Helmutha Rillinga wraz z Wiener Philharmoniker. W sześciu scenicznych wykonaniach Pasji według Św. Jana Bacha pod dyrekcją Christophe’a Rousseta śpiewał z Orchestra Teatro Regio Torino (2001). Wkrótce potem debiutował w Pasji według Św. Mateusza z Los Angeles Philharmonic Orchestra. Z Jedermann-Monologen Franka Martina pod dyrekcją Marka Janowskiego wystąpił z Filharmonią Drezdeńską. Prasa okrzyknęła go „odkryciem” w koncertach z Wiener Hofmusikkapelle pod dyrekcją Sir Neville’a Marrinera lub „nową gwiazdą” w koncertach z Hyperion-Ensemble (Lieder eines fahrenden Gesellen Mahlera) w Salzburger Stiftung Mozarteum. Potem są koncerty w Lipska z Gewandhausorchester z Herbertem Blomstedtem, z WDR Sinfonieorchester pod dyrekcją Manfreda Honecka na Bonner Beethovenfest, tournee europejskie z Trevorem Pinnockiem (Oratorium Bożonarodzeniowe), występ z Orkiestrą Symfoniczną RAI Turin pod dyrekcją Jeffreya Tate’a z Mszą h-Moll Bacha, z orkiestrą Beethovenhalle Bonn Requiem Brahmsa pod dyrekcją Simone Young, a następnie z Pasją według Św. Mateusza Bacha. Następnie zaplanowano tournee z Concentus Musicus Wien pod dyrekcją Nikolausa Harnoncourta ze Stworzeniem świata Haydna (Wiedeń, Linz, Lucerna, Londyn).
W latach 1998-2000 Christian Gerhaher miał stały angaż w Stadttheater Würzburg. W produkcji Così fan tutte Hengelbrocka w Baden-Badener Festspielhaus śpiewał partię Guglielmo. W nowej inscenizacji Zaczarowanego fletu w Münchener Gärtnerplatztheater wcielił się w rolę Papageno. W 2002 roku uczestniczył w produkcji płyty Cappella Coloniensis des WDR, nagrywając Wolnego Strzelca Webera pod dyrekcją Bruna Weila. Podczas Schwetzinger Festspielen wystąpił w Zaczarowanym flecie Achima Freyera pod dyrekcją Thomasa Hengelbrocka, w tej samej inscenizacji gościł także w Straßburger Oper jako Papageno. Na jesień 2003 roku został zaangażowany do tej samej roli przez Gérarda Mortiera na Ruhr-Triennale.