Studiował grę na fortepianie i problematykę pieśni jako stypendysta Studienstiftung des deutschen Volkes den Künstlern uczył się u Paula Bucka, Konrada Richtera i Leonarda Hokansona. W latach 1982-92 był stałym partnerem Dietriecha Fischer-Dieskaua. Występowali na festiwalach w Salzburgu, Edynburgu, Florencji, Monachium i Berlinie, w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Przez 30 lat występował w duecie z Mitsuko Shirai w Europie Środkowej, Skandynawii, Izraelu, Japonii, Afryce, Ameryce płd., USA i Kanadzie. Obecnie partneruje takim śpiewakom jak: Renée Fleming (tournee po Azji i Australii 2002; recitale w Niemczech, Polsce i Francji 2003), Thomas Hampson (Festiwal w Salzburgu, Wiedeń, Frankfurt), Jochen Kowalski, Christoph Pargadien, Hermann Prey, David Wilson Johnson, Urszula Kryger, Christian Elsner, Jadwiga Rappé, Andreas Schmidt, Peter Schreier, Roman Trekel, Oliver Widmer. Występuje także grając muzykę kameralną z altowiolistką Tabeą Zimmermann. Ma w dorobku ponad 50 płyt. W 1990 roku otrzymał nagrodę Roberta Schumanna w Zwickau, jest tam członkiem Robert-Schumann-Gesellschaft; a także członkiem towarzystwa filharmonicznego w St. Petersburgu. W 1997 roku otrzymał z Mitsuko Shirai ABC International Music Award. Hartmut Höll jest profesorem w Karlsruhe, także we Frankfurcie i Kolonii; prowadzi klasy mistrzowskie pieśni w Finlandii, międzynarodowe seminaria w Weimarze, na festiwalu w Schlezwiku-Holsztynie, w Mozarteum w Salzburgu, w Jerozolimie i w USA. 1998/99 był gościnnym profesorem w Helsinkach, w latach 1994-2003 na uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu. Jest jurorem konkursów w Zwickau, Nowym Jorku (Naumburg Competition) i w Monachium (Internationalen ARD-Musikwettbewerb). Jako dyrektor artystyczny Międzynarodowej Akademii Hugo Wolfa (Stuttgart) prowadzi wielkie międzynarodowe projekty wokalne (1988 Eduard Mörike), a także interdyscyplinarne muzyczno-literacko-filmowe („Donaureise”). Inicjuje wiele kursów dla młodzieży, głównie śpiewaków i pianistów. Jego praca zyskała wielkie uznanie międzynarodowe.