Urodzona w Montrealu, Hélène Mercier w wieku sześciu lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie i szybko zyskała uznanie oraz pierwsze wyróżnienia w regionalnych (Québec) i ogólnokrajowych konkursach pianistycznych i fortepianowo-skrzypcowych. Artystka jest zwyciężczynią Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej w Pradze.
W wieku piętnastu lat, na zaproszenie profesora Dietera Webera, rozpoczęła studia na Akademii Muzycznej w Wiedniu. Naukę kontynuowała u Sashy Gorodnitskiego w nowojorskiej Juilliard School, gdzie po wstępnych przesłuchaniach otrzymała stypendium. Powróciła do Europy, by we Francji studiować pod kierunkiem Pierre’a Sancana w paryskim Conservatoire National Supérieur oraz – pod kierunkiem Germaine Mounier – w Ecole Normale de Musique. Współpracuje z Marią Curcio i Stanislavem Neuhausem, a na niwie muzyki kameralnej – z Gidonem Kremerem i Henrykiem Szeryngiem.
Artystka mieszka w Paryżu i często bierze udział w prestiżowych festiwalach odbywających się we Francji, m.in. w Aix-en Provence, Menton, Colmar, Reims, Evian, La Chaise-Dieu, Piano aux Jacobins w Tuluzie oraz w festiwalu Radio-France w Montpellier. Utwory w jej wykonaniu pojawiają się w France-Musique, Radio Classique, France-Culture, Radio-Suisse-Romande, Radio-Canada a w USA także w CBS. Regularnie występuje jako solistka i kameralistka w Europie i Ameryce Północnej: w Paryżu w Théâtre des Champs-Elysées, Théâtre du Châtelet oraz w Salle Gaveau, w Londynie – w South Bank Centre, we Włoszech – w Willi Medici, w mediolańskim Piccolo Teatro, Sieneńskiej Akademii Muzycznej, w Teatro Comunale w Ferrarze, w Teatro Verdi w Pizie, w audytorium Lingotto w Turynie, a także w wielu innych miejscach, w tym w Genewie, Lipsku, Monte-Carlo, Atenach, Sofii, Madrycie, Montrealu, Québec, Ottawie, Toronto, Vancouver oraz Nowym Jorku.
Hélène Mercier zapraszano do współpracy z wieloma europejskimi i północnoamerykańskimi orkiestrami, m.in. podczas Międzynarodowego Festiwalu Brescia-Bergamo, oraz podczas tournée po Minneapolis i St Paul (z Minnesota Orchestra). W Paryżu występuje z Orkiestrą Filharmonii Izraela pod batutą Zubina Mehty a także pod batutą Kurta Masura w Théâtre des Champs-Elysées. Ponadto artystka gra z Rosyjską Orkiestrą Narodową pod dyrekcja Władymira Spiwakowa, a w rodzinnej Kanadzie występuje z orkiestrami miast Vancouver, Toronto, Ottawa i Montreal pod batutą Charlesa Dutoit. Z Natalią Gutman i Salvatore Accardo oraz z towarzyszeniem Orchestre de Paris prowadzonej przez Siemiona Byczkowa gra Koncert potrójny Ludwiga van Beethovena. Na scenach Paryża, Sankt Petersburga i Montrealu oraz na festiwalach Colmar i Evian współpracuje ze skrzypkiem Władymirem Spiwakowem. W Kopenhadze i Paryżu występowała z wiolonczelistą Mścisławem Rostropowiczem. natomiast w Japonii pianistka debiutowała z Nową Filharmonią Japonii prowadzoną przez Seijiego Ozawę.
Na prośbę dyrygenta Kurta Masura uczestniczy w cyklu koncertów z lipskim Gewandhaus Quartet. Występuje również z Ludwig Quartet, Leipzig Quartet, muzykami zespołu Moskiewscy Wirtuozi, skrzypkami Renaudem Capuçonem i Ivrym Gitlisem oraz wiolonczelistą Gautierem Capuçonem. Aktywnie angażuje się również w interpretacje utworów kameralnych oraz na dwa fortepiany, w których występuje z tej miary pianistami co Louis Lortie i Brigitte Engerer.
Dwa nagrania dzieł Ravela, Schuberta i Mozarta z Louisem Lortie dla wytwórni Chandos przyniosły artystom wspaniałe recenzje na całym świecie. Prestiżowe czasopismo Gramophone wydawane w Londynie zaliczyło ich do „czołowej szóstki” w zestawieniu kwartalnym, a przewodnik Penguin Guide przyznał im najwyższe wyróżnienie – „Rozetkę” i trzy gwiazdki. Ze skrzypkiem Władimirem Spiwakowem, artystka nagrała płytę poświęconą Ernestowi Chaussonowi dla wytwórni Capriccio, która – ciesząc się uznaniem tak krytyków jak i publiczności – przyniosła muzykom nagrodę Choc przyznawaną przez Le Monde de la Musique.
Hélène Mercier została odznaczona Orderem Sztuk Pięknych i Nauk Humanistycznych.