W ciągu zaledwie kilku lat Daniel Müller-Schott osiągnął pozycję jednego z największych wiolonczelistów na świecie. Dzięki doskonałemu wyczuciu stylu i ogromnej dojrzałości muzycznej przeciera nowe szlaki, interpretując dobrze znane utwory w nowy sposób. Krytycy muzyczni podkreślają umiejętność artysty do odkrywania nowych aspektów muzyki, a następnie do ujawniania ich słuchaczom z zadziwiającą wirtuozerią. Artysta ciągle poszerza swój repertuar o utwory rzadkie, zarówno nowe jak i stare, które prezentuje także w swoich własnych wersjach.
Jako solista, Daniel Müller-Schott współpracował z tak znanymi dyrygentami jak Vladimir Ashkenazy, Christoph Eschenbach, Alan Gilbert, Michael Gielen, Hartmut Haenchen, Vernon Handley, Sakari Oramo, Michael Tilson Thomas i Osmo Vänskä. Wykonywał koncerty z tak uznanymi na całym świecie orkiestrami jak Chicago Symphony Orchestra, New World Symphony Miami, Israel Symphony Orchestra, Australian Chamber Orchestra, London Philharmonia Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, Nederlands Philharmonisch Orkest, Kyoto Symphony Orchestra, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin i NDR Sinfonieorchester z Hamburga.
W sezonie 2004-2005, Daniel Müller-Schott występuje jako solista w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych i Azji. Szczególnie warto wymienić jego debiuty ze słynnymi orkiestrami i dyrygentami: Orchestre National de France pod batutą Kurta Masura, Orchestre Philharmonique de Monte Carlo pod batutą Marka Janowskiego, Philadelphia Orchestra z Christophem Eschenbachem, New York Philharmonic pod dyrekcją Charlesa Dutoit, English Chamber Orchestra, Gewandhausorchester Leipzig pod batutą Riccardo Chailly, oraz Tchaikovsky Orchestra z Moskwy pod dyrekcją Władimira Fiedosiejewa. Kolejne tournée koncertowe Müller-Schott odbędzie jako członek tria wraz z Anne-Sophie Mutter i Sir André Previnem. Jego recitale i koncerty solowe będą miały miejsce w Wigmore Hall w Londynie, w Concertgebouw w Amsterdamie, w Herkulessaal w Monachium, a także w Japonii i Kanadzie.
Daniel Müller-Schott ma także wzięcie jako partner w koncertach muzyki kameralnej, występując z Anne-Sophie Mutter, Sir André Previnem, Christianem Tetzlaffem, Vadimem Repinem, Larsem Vogtem, Stevenem Isserlisem, Julią Fischer, Arabellą Steinbacher i Jean-Yves Thibaudet.
Występuje regularnie na międzynarodowych festiwalach muzycznych w Szlezwiku-Holsztynie, Rheingau, w Meklemburgii Pomorzu Przednim, na Festiwalu w Lucernie, Ravinia Festival Chicago oraz City of London Festival. PonadtoMüller-Schott daje koncerty w salach koncertowych Europy i Ameryki Północnej, m.in. w Filharmonii Berlińskiej, w Filharmonii Kolońskiej, w wiedeńskim Musikverein, w amsterdamskim Concertgebouw, w londyńskiej Wigmore Hall, w Birmingham, w Operze w Sydney, w Herbst Theater w San Francisco, oraz w nowojorskiej Carnegie Hall.
Daniel Müller-Schott studiował pod kierunkiem Waltera Nothasa, Heinricha Schiffa i Stevena Isserlisa. Jako stypendysta Fundacji Anne-Sophie Mutter korzystał z jej osobistego patronatu i wsparcia. W wieku 15 lat zdobył pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie dla Młodych Muzyków im. Czajkowskiego w Moskwie.
Od najmłodszych lat Daniel Müller-Schott ujawnia wielkie zamiłowanie do muzyki Jana Sebastiana Bacha. Nie dziwi zatem fakt, że na swoje pierwsze nagranie płytowe wybrał Sześć suit na wiolonczelę solo (Glissando Records). Jego interpretacja tego arcydzieła zachwyciła publiczność w Luwrze, w Akademii im. Sibeliusa w Helsinkach, w Louisiana Museum w Kopenhadze, i w Kennedy Center w Waszyngtonie. Jego nagrania wzbudzają wielkie zainteresowanie międzynarodowej prasy muzycznej.
Swoje drugie nagranie CD dla firmy EMI Classics, na którym towarzyszy mu pianista Robert Kulek, poświęcił muzyce Debussy’ego, Poulenca, Francka i Ravela. Nagranie to w sierpniu 2002 roku zostało uznane przez BBC Music Magazine za „Wybór Redakcji”, otrzymało również nominację do Nagrody Edisona za rok 2003. Spośród wszystkich dostępnych nagrań sonat Césara Francka, interpretację Müllera-Schotta i Kuleka holenderski Luister Magazine uznał w styczniu 2003 roku za najlepszą.
Na swojej trzeciej płycie dla firmy Orfeo, Daniel Müller-Schott wraz z Australian Chamber Orchestra, przedstawia swoje własne wersje koncertów wiolonczelowych Haydna oraz romansów skrzypcowych Beethovena. Nagranie to zdobyło najwyższe możliwe oceny magazynów Gramophone, Fono Forum i Luister.
Oprócz dostępnego także nagrania Chaczaturiana, dalsze nagrania ukazały się w roku 2004: dwa koncerty wiolonczelowe Joachima Raffa, kompozytora współczesnego Lisztowi i Brahmsowi, nagrane z Bamberger Symphoniker pod batutą Hansa Stadlmaira (Tudor Records), nagrania utworów na wiolonczelę i fortepian Roberta Schumanna, koncerty wiolonczelowe Edwarda Elgara i Williama Waltona (wszystkie dla Orfeo), oraz trio fortepianowe Mozarta wraz z Anne-Sophie Mutter i Sir André Previnem (Deutsche Grammophon).
Daniel Müller-Schott występował kilkakrotnie w telewizji, między innymi we Francji jako wykonawca suit Bacha, w Niemczech z Koncertem podwójnym Brahmsa i Koncertem C-dur Haydna. Gra na wiolonczeli Matteo Goffrillera wykonanej w 1700 roku w Wenecji, oraz na nowym instrumencie wykonanym w 1985 roku w Paryżu przez Etienne Vatelot, wypożyczonym przez Fundację Anne-Sophie Mutter.
Daniel Müller-Schott mieszka w pobliżu Monachium. W wolnym czasie z zamiłowaniem uprawia jogging i badminton. Interesuje się sztuką, szczególnie bliskie jest mu XIX-wieczne malarstwo francuskie – sposób w jaki malarze ci traktowali barwy i światło nie przestaje go fascynować i inspirować. Kolejna z jego pasji to literatura, w szczególności biografie opisujące czasy, życie i dzieła wielkich kompozytorów i artystów. Müller-Schott mówi: "Jestem przekonany, że znajomość okoliczności, w których kompozytorzy tworzyli swoje dzieła daje nie tylko wyobrażenie o charakterze utworu muzycznego, stanowi także silny bodziec interpretacyjny”.
