Wojciech Rajski - absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie prof. Bogusława Madeya. Już podczas studiów był dyrygentem Orkiestry Symfonicznej Związku Harcerstwa Polskiego, z którą występował w całej Polsce. W 1971 r. skończył studia i natychmiast został zaangażowany do Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie w lutym 1972 debiutował spektaklem „Giselle”. Następnie prowadził również opery „Łucja z Lammermour”, „Traviata”, „Straszny dwór”, „Carmen”, oraz balety „Coppelia”, „Córka źle strzeżona” i inne. W 1973 r. otrzymał stypendium DAAD i wyjechał na studia podyplomowe do Akademii Muzycznej w Kolonii. W 1974 i 1975 doskonalił swoje umiejętności na kursach mistrzowskich w Wiedniu. Będąc etatowym dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie do roku 1978, w 1974 r. wygrał konkurs na dyrygenta w Filharmonii Poznańskiej i podjął tam pracę, a w latach 1978-1980 pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego. Jednocześnie w roku 1978, na zaproszenie Jana Krenza, który był dyrektorem artystycznym opery i filharmonii w Bonn, Wojciech Rajski został pierwszym dyrygentem opery w Bonn, którą to funkcję pełnił do roku 1981. W lutym 1982r. Wojciech Rajski założył na Wybrzeżu orkiestrę kameralną, która debiutowała już w maju w Gdyni, a następnie koncertowała w sierpniu 1982 w Monachium, Hanowerze i w sali Filharmonii Berlińskiej. Początkowo funkcjonowała pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego, a od 1986 r. do dziś działa pod jego kierownictwem jako Polska Filharmonia Kameralna w Sopocie. Z tą orkiestrą podczas tournee koncertowych odwiedził dwukrotnie Stany Zjednoczone, (koncertując między innymi w Carnegie Hall w Nowym Jorku i Kennedy Center w Waszayngtonie) ,Chiny, Japonię i prawie wszystkie kraje europejskie, w latach 1982 – 2002 koncertował z tym zespołem ponad 1000 razy.
W 1993 roku został dyrektorem artystycznym Polskiej Orkiestry Radiowej. W toku intensywnej, kilkuletniej pracy podniósł poziom artystyczny tej orkiestry do czołówki polskich orkiestr symfonicznych. Z tą orkiestrą gościł między innymi we Francji, Szwajcarii, Luksemburgu, Holandii, Szwecji, Austrii, Hiszpanii, Włoszech i Niemczech, występując w najbardziej prestiżowych salach koncertowych..
W 1993 r. rozpoczął działalność pedagogiczną w Niemczech, gdzie otrzymał tytuł profesora. Wykładał w Hochschule fuer Musik w Karlsruhe i następnie we Frankfurcie na Menem.
Stale koncertuje jako gościnny dyrygent z wieloma orkiestrami odwiedzając Niemcy, Szwajcarię, Meksyk, Brazylię, Szwecję i Francję, prowadząc między innymi orkiestry: Swisse Romaine, NDR Hannover, Bayerische Rundfunk. Występował na najbardziej renomowanych festiwalach z tak znakomitymi solistami jak Claudio Arrau, Leonid Kogan, Henryk Szeryng, Mścisław Rostropowicz, Sabine Meyer, Luigi Alva, Heinrich Schiff, Natalia Gutman. Z Krystianem Zimermanem i orkiestrą Junge Deutsche Philharmonie odbył tournee po Niemczech.
Nagrał ponad czterdzieści płyt dla tak znanych wytwórni jak EMI, Thorofon, Claves, KOCH, Wifon, Bis, cpo.
