Jeden z najwybitniejszych śpiewaków młodego pokolenia. Muzyczne wykształcenie otrzymał w rodzinnym Dreźnie. Debiutował jako student w 1988 w Berliner Staatsoper i od tego czasu jest członkiem tamtejszego zespołu. Śpiewał główne role, takie jak: Rocco, Król Marek, Król Henryk, Pogner, Fasolt, Hunding, Sarastro, Figaro, Leporello – wszystkie w nowych produkcjach pod dyrekcją Daniela Barenboima – a w 2002 roku zadebiutował jako Don Giovanni. Śpiewał również partię Ramfisa pod Zubinem Mehtą.
René Pape gościł na wszystkich znaczących scenach operowych Europy oraz w Japonii (trasy koncertowe z Metropolitan New York oraz Berliner Staatsoper) i USA. Występuje regularnie jako gość w Metropolitan Opera w Nowym Jorku, z którą związany jest kontraktami aż do sezonu 2009/2010. Występuje w Operze Lirycznej w Chicago, w San Francisco Opera (liczne produkcje) jak również w Bayreuth, Glyndebourne, Lucernie, Operze Monachijskiej, Orange, Petersburgu (Festiwal Białych Nocy), na festiwalach w Salzburgu i Verbier.
René Pape czując się równie dobrze na estradzie koncertowej, występował w najważniejszych salach koncertowych całego świata, w miastach takich jak: Tokio, Madryt, Londyn, Florencja (Maggio Musicale), Nowy Jork (New York Philharmonic pod Sir Colinem Davisem w Requiem Verdiego oraz pod Lorinem Maazelem i Kurtem Masurem w IX Symfonii Beethovena), Chicago (Chicago Symphony, Sir George Solti i Daniel Barenboim), Paryż (Orchestre de Paris, Daniel Barenboim i Semyon Bychkov), Filadelfia (Philadelphia Orchestra, Wolfgang Sawallisch), Filharmonicy Berlińscy, Orkiestra Symfoniczna Radia Bawarskiego, Opera Bawarska (Zubin Mehta) oraz Filharmonicy Monachijscy, Boston Symphony.
René Pape zdobył dwie nagrody Grammy oraz tytuł Wokalisty Roku 2002 magazynu „Musical America“.
Pojawiał się w produkcjach telewizyjnych, nagraniach DVD, nagrywał dla BMG, EMI, DGG, TELDEC (z dyrygentami takimi jak Daniel Barenboim, Sir Colin Davis, James Levine, Sir Georg Solti, Antonio Pappano), w portrecie telewizyjnym przygotowanym dla ARTE i innych kanałów niemieckich, w filmowej produkcji Czarodziejskiego fletu (Sarastro oraz Przemawiający) w reżyserii Kennetha Branagha.