Benjamin Britten (1913-1976)
Lachrymae. Reflections on a Song of John Dowland op. 48 na altówkę i fortepian

Lachrymae skomponował Britten dla wielkiego altowiolisty Williama Primrose`a. W czerwcu 1950 roku na festiwalu w Aldeburgh obaj artyści wykonali utwór po raz pierwszy.
Podobnie jak wielu współczesnych mu kompozytorów angielskich, Benjamin Britten był rozmiłowany w tradycji. Wydawał i wykonywał muzykę dawną, głównie angielską. Po światowym sukcesie opery Peter Grimes osiadł w Aldeburgh (hrabstwo Suffolk) i w 1947 roku zainicjował tam z przyjaciółmi-artystami, E. Crozierem i P. Pearsem, doroczny festiwal muzyki angielskiej. Założył także English Opera Group, która w 1951 roku wykonała Dydonę i Eneasza Henry Purcella.
Owa fascynacja dawną muzyką angielską, a także pieśniami ludowymi - angielskimi, szkockimi, irlandzkimi i francuskimi – widoczna jest również w jego twórczości. Britten nie tylko sięgał do tematów dawnych mistrzów, zwłaszcza Purcella, lecz także nawiązywał do dawnych technik kompozytorskich, odświeżając w ten sposób stale własny warsztat twórczy.
Lachrymae to cykl swobodnych wariacji na temat jednego z miłosnych lamentów Johna Dowlanda (1563-1626) - If My Complaint Could Passions Move – pochodzącego z wydanego w 1604 roku w Londynie zbioru Lachrimae, or Seaven Teares tego słynnego kompozytora i lutnisty. Podtytuł Reflections bierze się stąd, że Britten nie zachowuje bynajmniej struktury pierwowzoru, lecz wyzyskuje w poszczególnych epizodach różne fragmenty melodii Dowlanda, której pełny kształt poznajemy dopiero w zakończeniu. Raz jeden pojawia się także melodia innej pieśni – Flow My Tears.

Wiesława Berny-Negrey