Recenzje
„Wesele Figara“ Wolfganga Amadeusza Mozarta, Keith Warner (reż.), Teatr Wielki - Opera Narodowa, 10 grudnia 2010 (premiera)
Gdy idzie o interpretację wokalną z satysfakcją słuchało się śpiewu Wojtka Gierlacha w roli Figara.
Olgierd Pisarenko, „Ruch Muzyczny“, 23.01.2011
IX Symfonia Beethovena, Antoni Wit (dyr.) i Orquesta Sinfónica de Navarra, 2011
(…) Spośród solistów - w wymagających partiach wokalnych - najbardziej przekonywujący był bas W. Gierlach, obdarzony ciemnym, mięsistym głosem z jednoczesna łatwością poruszania sie w górnych rejestrach. (…)
http://www.diariodenoticias.com/2011/03/01/ocio-y-cultura/cultura/predominio-coral-osn-y-orfeon-pamplones
„Potępienie Fausta” Hectora Berlioza (Méphistophélès), Filharmonia Krakowska, 2011
(…) Wielkim walorem tej prezentacji „Potępienia Fausta” byli soliści. Wprawdzie śpiewający partię Fausta Pavlo Tolstoy (tenor) w duecie z Małgorzatą raz i drugi ratował się falsetem na wysokich dźwiękach, ale interpretacja całości partii była udana. Bardzo dobrym Mefistofelesem był Wojciech Gierlach (bas). (…) Tak piękne całościowo interpretacje nie zdarzają się często.
Anna Woźniakowska, „Dziennik Polski”, 14.02.2011
I Symfonia Oliviera Greifa, Marc Minkowski (dyr.) i Sinfonia Varsovia, 2008
Wojtek Gierlach w partii solowej śpiewał pięknie, cyzelując tekst, nadając znaczenia niemal każdej frazie.
Jacek Hawryluk, „Gazeta Wyborcza”, 20.08.2008
„Włoszka w Algierze” Gioaccino Rossiniego (Mustafa), Minnesota Opera, 2007
Jako Mustafa, sympatyczny bej Algieru (pomimo rzucanych mimochodem aluzji o wbijaniu na pal), Wojtek Gierlach sprawdził się jako pierwszorzędny aktor komiczny: jego potężny bas i afektowana gra stanowiły cudownie osobliwy zestaw. Ten młody Polak jest na progu wielkiej kariery.
Larry Fuchsberg, „Opera News”, październik 2007
Partytura Rossiniego i interpretacja reżyserki Heleny Binder pozwoliły wszystkim osobom na scenie pokazać swoje możliwości wokalne i komediowe. Pod oboma względami, Wojtek Gierlach wyróżniał się jako Mustafa.
Rob Hubbard (Pioneer Press), „The Twin Cities Newspaper”, 11 listopada 2007
Gdy idzie o interpretację wokalną z satysfakcją słuchało się śpiewu Wojtka Gierlacha w roli Figara.
Olgierd Pisarenko, „Ruch Muzyczny“, 23.01.2011
IX Symfonia Beethovena, Antoni Wit (dyr.) i Orquesta Sinfónica de Navarra, 2011
(…) Spośród solistów - w wymagających partiach wokalnych - najbardziej przekonywujący był bas W. Gierlach, obdarzony ciemnym, mięsistym głosem z jednoczesna łatwością poruszania sie w górnych rejestrach. (…)
http://www.diariodenoticias.com/2011/03/01/ocio-y-cultura/cultura/predominio-coral-osn-y-orfeon-pamplones
„Potępienie Fausta” Hectora Berlioza (Méphistophélès), Filharmonia Krakowska, 2011
(…) Wielkim walorem tej prezentacji „Potępienia Fausta” byli soliści. Wprawdzie śpiewający partię Fausta Pavlo Tolstoy (tenor) w duecie z Małgorzatą raz i drugi ratował się falsetem na wysokich dźwiękach, ale interpretacja całości partii była udana. Bardzo dobrym Mefistofelesem był Wojciech Gierlach (bas). (…) Tak piękne całościowo interpretacje nie zdarzają się często.
Anna Woźniakowska, „Dziennik Polski”, 14.02.2011
I Symfonia Oliviera Greifa, Marc Minkowski (dyr.) i Sinfonia Varsovia, 2008
Wojtek Gierlach w partii solowej śpiewał pięknie, cyzelując tekst, nadając znaczenia niemal każdej frazie.
Jacek Hawryluk, „Gazeta Wyborcza”, 20.08.2008
„Włoszka w Algierze” Gioaccino Rossiniego (Mustafa), Minnesota Opera, 2007
Jako Mustafa, sympatyczny bej Algieru (pomimo rzucanych mimochodem aluzji o wbijaniu na pal), Wojtek Gierlach sprawdził się jako pierwszorzędny aktor komiczny: jego potężny bas i afektowana gra stanowiły cudownie osobliwy zestaw. Ten młody Polak jest na progu wielkiej kariery.
Larry Fuchsberg, „Opera News”, październik 2007
Partytura Rossiniego i interpretacja reżyserki Heleny Binder pozwoliły wszystkim osobom na scenie pokazać swoje możliwości wokalne i komediowe. Pod oboma względami, Wojtek Gierlach wyróżniał się jako Mustafa.
Rob Hubbard (Pioneer Press), „The Twin Cities Newspaper”, 11 listopada 2007
