Blisko dwa tysiące wykonawców, 50 tys. słuchaczy na ponad 20 koncertach, setki turystów w ubiegłym roku. Liczby mówią same za siebie. Beethovenowski, którego dyrektorem artystycznym jest Elżbieta Penderecka, to jeden z najważniejszych festiwali w Polsce, elegancka wizytówka Warszawy. Skupia słynnych artystów, polityków, melomanów, wielki biznes, śmietankę towarzyską. Najważniejszy jest jednak program: recitale, koncerty symfoniczne, kursy mistrzowskie i sympozjum naukowe, któremu co roku przewodniczy prof. dr hab. Mieczysław Tomaszewski. Gdzie można usłyszeć wszystkie symfonie Beethovena, jeśli nie na festiwalu jego imienia? Gdzie – poza Filharmonia Narodową – goszczą renomowane wielkie orkiestry symfoniczne?
W tym roku będziemy słuchać wyjątkowo dużo muzyki Fryderyka Chopina z racji 200. rocznicy jego urodzin. Podoba mi się, że organizatorzy XIV Festiwalu dla przeciwwagi proponują duży wybór utworów Roberta Schumanna, rówieśnika polskiego kompozytora. To był przecież również genialny romantyk! Z satysfakcją odnajduję w tym zestawie to, co w jego twórczości najcenniejsze: cykl fortepianowe z lat 1830-39. Wszak tematem tegorocznego festiwalu będzie fenomen fortepianu, a Schumann potrafił wydobywać z niego niezwykłe nastroje.
Tematu wielkiego romantyzmu dopełni estradowe wykonanie zapomnianej opery niemieckiego mistrza tego gatunku Carla Marii von Webera – Euryanthe zachwycał się młody Chopin. Jej nagranie będzie trzecią z kolei pozycją w kolekcji operowych rarytasów, która na płytach wydaje Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena oraz Polskie Radio.
Anna S. Dębowska
redaktor naczelna „Beethoven Magazine”