Czołowa postać polskiej wokalistyki.
„Pierwsza dama polskiego jazzu” - w przypadku Ewy Bem trudno uciec od mało oryginalnego określenia, jest ono trafne nie tylko ze względu na umiejętności wokalne, ale i nienaganne maniery estradowe.
Karierę artystyczną rozpoczęła w 1969 roku Grupie Bluesowej „Stodoła”. Jako solistka zadebiutowała w 1970 roku z kwartetem Zbigniewa Seiferta i śpiewała z różnymi zespołami. W 1972 roku zdobyła I nagrodę na konkursie wokalistów jazzowych w Lublinie
Jest obok Aleksandra Bema i Andrzeja Ibka współtwórczynią zespołu Bemibek. Ta, nietypowa w polskiej muzyce formacja koncertowała w kraju i zagranicą, zdobyła wiele nagród i wyróżnień na prestiżowych konkursach i festiwalach (m.in. Jazz nad Odrą '71, Opole '71, Festiwal Wokalistów Jazzowych Lublin '71). Po zmianach personalnych, grupa zmieniła nazwę na Bemibem. Zmieniła się także stylistyka zespołu, zmierzająca teraz coraz wyraźniej do jazzu.
Ewa śpiewała ze wszystkimi liczącymi się jazzmanami. Współpracowała z Markiem Blizińskim, Andrzejem Jagodzinskim, Zbigniewem Jaremką, Januszem Muniakiem, Zbigniewem Namysłowskim, zespołem Old Timers i Studiem Jazzowym PR. Druga połowa lat 80. to duet z Andrzejem Jagodzińskim oraz kolejny etap rozwoju artystycznego kariery Ewy Bem. W programie prezentującym poza amerykańskimi standardami jazzowymi również i polski repertuar w swingowej interpretacji, Ewa Bem była gorąco przyjmowana przez publiczność w Polsce, jak w Niemczech, Włoszech, Francji, Szwajcarii, Australii i USA.
Dziesiątki występów telewizyjnych, nagrań radiowych i wydawnictw fonograficznych ugruntowało pozycję Ewy Bem jako Pierwszej Damy polskiej wokalistyki jazzowej. Obok repertuaru jazzowego wykonywała piosenki rodzimych kompozytorów spoza środowiska jazzowego, ale w swoim oryginalnym swingowym stylu.
Wielokrotnie występowała na festiwalach jazzowych w towarzystwie najznamienitszych polskich jazzmanów: kwartetu Jana Jarczyka, grupy Mainstream Wojciecha Karolaka, grupy Swing Session, kwartetu Jana Ptaszyna Wróblewskiego, grupy Quintessence, grupy Janusza Muniaka, zespołu Walk Away; współpracowała z zespołami Old Timers i Studiem Jazzowym Polskiego Radia, Markiem Blizińskim, Andrzejem Jagodzińskim, Zbigniewem Jaremko, Zbigniewem Namysłowskim.
Rok 2000 to "Wielki Come Back" Ewy. W październiku 2001 ukazał się nowy album "Mówię tak, myślę nie" pokazujący nowe oblicze piosenkarki. Tym razem Ewa Bem zaskoczyła nowoczesną aranżacją przeboju "Podaruj mi trochę słońca" oraz znakomitymi nowoczesnymi produkcjami muzycznymi wspólnie z artystami młodszej generacji : Kayah i Kuby Badacha. Płyta przyniosła wokalistce 2 nagrody Fryderyki: za płytę roku i wokalistkę roku. Poszukiwania nowego repertuaru i chęć zaprezentowania swoich wersji ulubionych starszych utworów sprowadzają Ewę na trop Krakowskiego Studia Nieustraszonych Łowców Dźwięków gdzie w grudniu 2003 i styczniu 2004 powstaje kolejna nowa płyta "ewa.ewa" Stylistycznie w charakterze poprzedniej i również nagrana z młodymi, ale uznanymi muzykami jest kontynuacją nowoczesnego popu w charakterystycznym niepowtarzalnym wykonaniu Ewy Bem.
