Rumuńska śpiewaczka Ileana Cotrubas po raz pierwszy wystąpiła publicznie jako solistka Chóru Dziecięcego Rumuńskiego Radia. Studiowała w Konserwatorium Bukareszteńskim i na Akademii Muzycznej w Wiedniu. Debiutowała w roli Yniolda w Opera Romana w Bukareszcie. Po zdobyciu pierwszej nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalistycznym w s'Hertogenbosch i Konkursie Radia Monachijskiego, została zaangażowana na 3 lata do Opery Frankfurckiej. Wkrótce potem zaczęła występować na festiwalach w Salzburgu, Glyndebourne i Florencji, oraz w teatrach operowych Covent Garden i Wiener Staatsoper, gdzie występowała regularnie w kolejnych sezonach. Ileana Cotrubas śpiewała we wszystkich najważniejszych teatrach operowych, m.in. w Operze Paryskiej, mediolańskiej La Scali, Lyric Opera of Chicago, San Francisco Opera i nowojorskiej Metropolitan Opera, występując jako Mimi, Gilda, Violetta, Ilia i Tatiana. Jej rola w Traviacie w monachijskiej Bayerische Staatsoper pod dyrekcją Carlosa Kleibera zdobyła uznanie krytyków i doczekała się nagrania płytowego dla Deutsche Grammophon. Na Festiwalu w Salzburgu wykonywała role Paminy (1978-84) i Konstanze (1980-81) oraz występowała w recitalach i koncertach z orkiestrą. Szeroki repertuar artystki obejmuje role Susanny, Zerliny, Paminy, Aminy, Noriny, Adiny, Gildy, Violetty, Mimi, Micaeli, Antonii, Manon (Massenet), Melisande, Tatiany i Sophie. W dalszej części kariery występowała jako Rosalinde, Elisabetta (Don Carlos), Nedda, Margueritte, Amelia (Simone Boccanegra), Alice, Desdemona i Charlotte (Werther). Oprócz występów operowych, Ileana Cotrubas koncertowała z czołowymi orkiestrami europejskimi, dawała recitale niemieckich Lieder w wiedeńskim Musikverein, londyńskiej Covent Garden, mediolańskiej La Scali, nowojorskiej Carnegie Hall, w Paryżu, Monachium, Salzburgu, Zurychu i Genewie. Uczestniczyła w tournée koncertowych w Tokio, Buenos Aires, Rio de Janeiro, na Tajwanie i na festiwalu w Makau. W swoim dorobku ma nagrania płytowe oper Wesele Figara, Czarodziejski flet, Eliksir miłości, Alzira, Traviata, Rigoletto, Poławiacze pereł, Carmen, Manon i Louise, oraz recital z ariami Mozarta, Donizettiego, Verdiego, Charpentiera i Pucciniego. W 1990 roku artystka zakończyła karierę operową, by poświęcić się kształceniu młodych, utalentowanych śpiewaków. W opublikowanej w 1998 roku książce zatytułowanej Opernwahrheiten („Prawda o operze”) przeciwstawia się manipulacjom reżyserów operowych, którzy nie respektują intencji kompozytorów.