Nazwisko Justusa Franta kojarzy się z dwoma hasłami: wspaniałe orkiestry i całkowite oddanie muzyce. Justus Frantz od 30 lat odnosi międzynarodowe sukcesy jako pianista i dyrygent. Artysta wspomaga też młode talenty. Dlatego koncerty z Philharmonia of the Nations są stałą pozycją w jego kalendarzu, stanowiąc doskonałą okazję rozpoczęcia międzynarodowej kariery dla wielu młodych muzyków z całego świata. Dzięki Frantzowi zaistnieli skrzypkowie: Midori i Maxim Vengerov oraz pianista Evgeny Kissin.
Justus Frantz rozpoczął karierę w 1967 roku, kiedy wygrał międzynarodowy konkurs muzyczny znanej niemieckiej stacji telewizyjnej. Na fortepianie zaczął grać w wieku lat czterech. Wkrótce potem profesor Eliza Hansen rozpoznała w nim duży talent. Studia dyrygenckie odbył u Wilhelma Kempffa, co przyczyniło się do znakomity poziom wiedzy muzycznej Frantza. Mając 23 lata Justus Frantz stał się jednym z najmłodszych artystów, którzy otrzymali stypendium Studienstiftung des Deutschen Volkes.
Justus Frantz debiutował jako pianista w 1975 roku z New York Philharmonic Orchestra pod batutą Leonarda Bernsteina. Marzenie Bernsteina o międzynarodowej, młodej i profesjonalnej orkiestrze, zainspirowało Justusa Franta do założenia w 1995 roku Philharmonia of the Nations.
W 1986 artysta zainicjował Schleswig-Holstein Music Festival, którego dyrektorem pozostawał przez 9 lat. Festiwal stał się jednym z najlepszych tego typu przedsięwzięć muzycznych na świecie.
Za swój program telewizyjny Justus Frantz otrzymał kilka prestiżowych nagród telewizyjnych. Od 1989 roku artysta jest ambasadorem specjalnym UN High Commission for Refugees oraz Große Bundesverdienstkreuz.
Justus Frantz jest głównym dyrygentem Philharmonia of the Nations. Współpracuje także z wieloma uznanymi orkiestrami na całym świecie: Orkiestrą Teatru Marińskiego w St. Petersburgu, China Philharmonic Orchestra, Wielką Moskiewską Orkiestrą Symfoniczną KZN Philharmonic Orchestra Durban, Gruzińską Orkiestrą Kameralną i Sinfonią Varsovią.