Słynny dyrygent polski. Urodził się 18 listopada 1930 r . Podgórzu. W 1949 r. ukończył Liceum Muzyczne w Katowicach w klasie fortepianu. W latach 1949-1955 studiował grę na fortepianie u Władimira Nilsena w konserwatorium w Leningradzie, a od 1956 do 1960 – dyrygenturę pod kierunkiem Artura Malawskiego i Witolda Krzemieńskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. W latach 1960-1962 był chórmistrzem i dyrygentem w Operze Warszawskiej. W latach 1962-1969 pełnił funkcję dyrektora i kierownika artystycznego Miejskiego Teatru Muzycznego w Krakowie, gdzie przygotował ok. 30 premier, m.in. „Fausta” Charlesa Gounoda we własnej reżyserii i scenografii Józefa Szajny.
Sukces tego spektaklu otworzył mu drogę do Gärtnerplatztheater w Monachium („Dama pikowa” Piotra Czajkowskiego, „Zamek księcia Sinobrodego” Béli Bartóka), a następnie do Metropolitan Opera w Nowym Jorku („Dama pikowa”, „Borys Godunow” Modesta Musorgskiego, „Aida” i „Makbet” Giuseppe Verdiego, „Cosi fan tutte” Wolfganga A. Mozarta). W latach 1969-1973 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach. Od 1977 do 2001 r. zajmował stanowisko dyrektora i kierownika artystycznego Filharmonii Narodowej w Warszawie. Z zespołem Filharmonii Narodowej odbył szereg wielkich tournée po krajach europejskich, Stanach Zjednoczonych, Australii, Chinach i Japonii oraz dokonał licznych nagrań radiowych i płytowych. Jednocześnie był dyrygentem orkiestry Südwestfunk w Baden-Baden (1980-1986). Występował z wieloma słynnymi orkiestrami w Leningradzie, Cleveland, Chicago (debiut w 1973), Cincinnati, Pittsburgu, Detroit, Tokio, Toronto (w 1974 – europejskie tournée z Toronto Symphony Orchestra po śmierci Karela Ančerla), Londynie, Pradze, Monachium, Stuttgarcie, Rzymie, Mediolanie, Paryżu, Amsterdamie, Berlinie, Frankfurcie, Atenach.
Realizował spektakle w teatrach operowych w Nowym Jorku, Londynie (Covent Garden), Monachium, Düsseldorfie („Eugeniusz Oniegin” Piotra Czajkowskiego, „Żywot rozpustnika” Igora Strawińskiego), Amsterdamie („Orlando” Georga F. Haendla, „Katierina Izmaiłowa” Dmitrija Szostakowicza w reżyserii Aleksandra Bardiniego, „Wozzeck”Albana Berga), Kopenhadze (Opera Królewska), San Francisco („Rigoletto”, „Otello” i „Falstaff” Giuseppe Verdiego, „Borys Godunow” Modesta Musorgskiego, „Gioconda” Amilcare Ponchielliego). Nagrał wiele płyt, m.in. z utworami Jeana Sibeliusa i IV Symfonią Piotra Czajkowskiego z orkiestrą New Philharmonia (Decca), „Fidelio” Ludwiga van Beethovena, „Requiem” Giuseppe Verdiego (Polskie Nagrania). Zrealizował też wiele nagrań telewizyjnych dla Südwestfunk (m.in. msze Josepha Haydna, „Requiem” Wolfganga A. Mozarta, utwory Karola Szymanowskiego i George'a Gershwina).
Jest inicjatorem „Forum Lutosławskiego” – cyklów koncertów połączonych z prezentacją sztuk plastycznych oraz forum dyskusyjnym. Jest laureatem licznych nagród artystycznych, m.in. Nagrody Krytyki podczas Biennale Muzycznego w Berlinie (1971), Złotego Orfeusza podczas Festiwalu „Warszawska Jesień” (1972), Conductor of the Year w Monachium (1972). W 1976 otrzymał od Ministra Spraw Zagranicznych dyplom uznania za wybitne zasługi w propagowaniu polskiej muzyki za granicą, zaś w 1977 został laureatem Nagrody I stopnia Ministra Kultury i Sztuki.
W Operze Narodowej Kazimierz Kord 19 grudnia 2004 r. przygotował premierę „Damy pikowej” Piotra Czajkowskiego w reżyserii Mariusza Trelińskiego i poprowadził Galowy Koncert Sylwestrowy 31 XII 2004 r. Z dniem 18 lipca 2005 r. mianowany został dyrektorem muzycznym Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, zaś w dniem 1 lutego 2006 r. p.o. dyrektora naczelnego