Jerzy Maksymiuk

Urodzony w Grodnie, studia na wydziałach pianistyki, kompozycji i dyrygentury ukończył w warszawskiej PWSM pod kierunkiem profesorów: Jerzego Lefelda, Piotra Perkowskiego i Bogusława Madeya.
Pierwsze większe sukcesy osiągnął jako pianista (I nagroda w konkursie im. Paderewskiego w Bydgoszczy w 1961 roku), a także kompozytor muzyki symfonicznej, kameralnej i filmowej. Wkrótce jednak pochłonęła go bez reszty dyrygentura. W 1972 roku założył Polską Orkiestrę Kameralną. Pod jego batutą orkiestra osiągnęła niezwykły poziom, co w ciągu dziesięciu lat zaowocowało wspaniałymi trasami koncertowymi i koncertami w najbardziej prestiżowych salach świata, m.in. w Carnegie Hall, Wiener Ferein, sali Chicago Symphony Orchestra.
Dyrygowanie wielkimi orkiestrami rozpoczął Maksymiuk jeszcze przed pracą z POK – był dyrygentem Orkiestry Teatru Wielkiego w latach 1971-1972, a potem, w 1975 roku podjął współpracę z WOSPR. W latach 1975-1977 został jej pierwszym dyrygentem.
W latach 1982 – 1995 szefował BBC Scottish Symphony Orchestra. Także i tę orkiestrę doprowadził do wielu sukcesów i grona najlepszych orkiestr angielskich. W uznaniu zasług przyznano mu dożywotni tytuł Conductor Laureate. W latach 1991 – 1993 współpracował z English National Opera, przygotowując premiery Don Giovanniego Mozarta i Zemsty Nietoperza Straussa.
Gościnnie Maksymiuk dyrygował wieloma innymi, znakomitymi orkiestrami, m.in. London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, English Chamber Orchestra. Towarzyszył niejednokrotnie tak znakomitym solistom jak Martha Argerich, Jehudi Menuhin, John Ogdon, Henryk Szeryng.
Na swym koncie ma około 200 płyt, w tym m.in. dla EMI, Hyperionu, Naxos. W dziedzinie kameralistyki, wraz z Polską Orkiestrą Kameralną, trzykrotnie zdobył nagrodę Floetenuhr za nagranie utworów Mozarta, a w dziedzinie symfoniki otrzymał Best Concerto of the Year Gramophon Award za nagranie z BBC SSO The Confession of Isobel Gawie Jamesa Macmillana (1993).
Maksymiuk jest wielkim promotorem muzyki współczesnej, dyrygował w licznych edycjach Warszawskiej Jesieni (należy do grona współtwórców tego festiwalu). Za niezwykłą ilość 170 premier współczesnej muzyki, w tym także szkockiej, uhonorowano go tytułem Doctor The Letters Uniwersytetu Strathclyde.
W ostatnich latach Maksymiuk powrócił do komponowania, czego efektem są m.in. cykl pieśni Czerwony księżyc, Cztery kolory na dwoje skrzypiec i orkiestrę i Struny życia na wielką orkiestrę i organy.
Wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artist. Za całokształt dokonań przyznano mu też telewizyjną nagrodę Wiktora i Diamentową Batutę Polskiego Radia.