Rosyjska sopranistka Marina Mescheriakova zapisała się w ocenie publiczności i krytyków jako jeden z najbardziej pasjonujących głosów operowych na światowej scenie koncertowej.
Po jednym z ostatnich przedstawień Luisy Miller Verdiego z udziałem artystki, jeden z krytyków napisał: „miękki, czysty ton zauroczył słuchaczy. Artystka śpiewała ze spokojem, dokładnością i muzyczną inteligencją, której wielu Włochów mogłoby jej zazdrościć” (Toronto Star).
Marina Mescheriakova rozpoczęła sezon 2004/2005, śpiewając tytułową rolę w Łucji z Lamarmuru w Canadian Opera Company. Obecny sezon obfituje w ciekawe wydarzenia artystyczne z udziałem śpiewaczki: artystka gości na scenie dresdeńskiej Semperoper jako Prima Donna w Viva la Mamma! Dionizettiego. Śpiewa rolę Leonory w Il trovatore w Operze Paryskiej. W paryskim Cité de la Musique występuje z XIV Symfonią Szostakowicza. W Gran Teatre del Liceu w Barcelonie pojawia się w roli Medory w Il corsaro Verdiego. Z National Symphony Orchestra w Waszyngtonie pod batutą Leonarda Slatkina występuje w Requiem Verdiego, by następnie zaśpiewać ten utwór z Rotterdam Philharmonic i Valery Gergievem, a latem 2005 z Israel Philharmonic Orchestra i Zubinem Mehtą.
Poprzedni sezon był także bardzo pracowity dla artystki. Wystąpiła jako Alice Ford w Falstaffie z Seiji Ozawą na Saito Kinen Festival. Z Orchestre de Radio France koncertowała z XIV Symfonią Szostakowicza. Wystąpiła jako solistka w Missa Solemnis Beethovena z Orkiestrą Radia Bawarskiego, a z zespołem Opery we Frankfurcie śpiewała tytułową rolę w przedstawieniu Giovanna d'Arco. W Dresden Semperoper zadebiutowała tytułową rolą w Madame Butterfly. Śpiewała partię Leonory w Il trovatore w Operze Paryskiej, a w Teatrze Bolszoj – Antonidę w Iwanie Susaninie. Była solistką w Requiem Dworzaka, w którym wystąpiła z Vienna Symphony. W Deutsche Staatsoper Berlin wystąpiła w Normie. Latem 2004 roku na deskach Bayerische Staatsoper śpiewała partię Elisabetty w Don Carlo, a podczas galowego przedstawienia na Ravinia Festival śpiewała VIII Symfonię Mahlera pod batutą Christopha Eschenbacha.
Marina Mescheriakova jest dobrze znana publiczności zarówno w Europie, jak i Ameryce. Jej północnoamerykańskim debiutem była rola tytułowa w Lusie Miller, z którą występowała w Canadian Opera Company w Toronto. Powróciła tam po niedługim czasie, by zaśpiewać tytułową rolę w Madama Butterfly i w Normie. W Metropolitan Opera wystąpiła po raz pierwszy w roli Elisabetty w Don Carlo. Sukces, jaki odniosła w tym przedstawieniu, zapewnił jej ponowny angaż w MET jako Amelia w Simon Boccanegra, u boku Placido Domingo, a także w trzech wystawieniach oper Verdiego. W San Francisco Opera artystka zadebiutowała także jako Elisabette.
Od czasu swojego wiedeńskiego debiutu jako Elisabetta w Don Carlos, Marina Mescheriakova często pojawia się na estradzie Vienna Staatsoper. Występowała tam także w roli Tatiany w Eugieniuszu Onieginie, w operach Mozarta i Pucciniego. Od 1997 roku śpiewaczka regularnie koncertuje na Salzburger Festpiele. Pojawiała się tam między innymi w roli Donny Elwiry w Don Giovannim, pod dyrekcją Valery Gergieva.
Debiutem śpiewaczki w Opera de Paris była rola Hrabiny w Weselu Figara. W Deutsche Oper Berlin wystąpiła jako Mimo w La Boheme, w Deutsche Staatsoper zaś, jako Alice w nowej produkcji Robert le diable. We Włoszech zadebiutowała w Teatro San Carlo w Neapolu w tytułowej roli w Normie, a potem w IX Symfonii Beethovena pod dyrekcją Lorina Maazela. Jako Tamara wystąpiła w Demonie Rubinsteina, przedstawieniu, które zostało zarejestrowane podczas Bregenz Festival. W Royal Opera Stockholm pojawiła się po raz pierwszy w tytułowej roli w Normie, a w Opera de Monte-Carlo jako Amelia Grimaldi w Simon Boccanegra, produkcji zadedykowanej 700 rocznicy istnienia rodziny Grimaldich. Jako Amelia Grimaldi zadebiutowała także w Bayerische Staatsoper.
Ważnymi wydarzeniami ostatnich sezonów koncertowych śpiewaczki są jej koncerty w Royal Opera, Covent Garden i Paris’ Châtelet Theatre w przedstawieniach War Requiem Brittena, pod dyrekcją Bernarda Haitinka.
Sopranistka zrealizowała wiele nagrań, między innymi Jerusalem i Alziry Verdiego dla wytwórni Philips Classics, Życie za cara Glinki dla National Video Corporation, Te Deum Dvoraka dla wytwórni Chandos, Demon Rubinsteina, nagranie live z festiwali Wexford i Bregenz, Dzwony Rachmaninowa z Moscow State Chamber Choir i Russian National Orchestra dla Deutsche Grammophon.
Marina Mescheriakova urodziła się w Wołgogrodzie, w Rosji. Studiowała w Konserwatorium im. Czajkowskiego w Moskwie. Naukę śpiewu kontynuowała u Licii Albanese w Nowym Jorku. Po debiucie w Teatrze Bolszoj w Moskwie, wygrała kilka prestiżowych konkursów, między innymi Belvedere Competition w Wiedniu oraz I Cestelli w Berlinie i Hamburgu. Obecnie śpiewaczka mieszka w Austrii.
