Gabriela Montero koncertuje z orkiestrami na całym świecie, od Ameryki Południowej i USA, przez Europę, aż po Japonię i Daleki Wschód. Ostatnio zadebiutowała z Filharmonikami Nowojorskimi pod batutą Lorina Maazela.
Urodzona w Caracas w Wenezueli, Montero wystąpiła po raz pierwszy w wieku pięciu lat. Jako ośmiolatka zadebiutowała z Simón Bolívar Youth Orchestra pod batutą Joségo Antonia Abreu i otrzymała od wenezuelskiego rządu stypendium na studia w USA. Mając dwanaście lat zwyciężyła w Baldwin National Competition oraz w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym Młodych Artystów AMSA, gdzie wraz z orkiestrą symfoniczną Cincinnati zagrała I Koncert fortepianowy Czajkowskiego.
Od początku swojej kariery Montero objawiała swój naturalny talent do muzycznej improwizacji. Dzięki Marcie Argerich, która dodała jej otuchy, postanowiła włączyć improwizacje do programu swoich recitali. W ramach bisów, Montero często prosi publiczność o temat do improwizacji. Z audytoriów padają wtedy propozycje od Haydna po muzykę z filmu „Gwiezdne Wojny”. Czasem ktoś z publiczności wchodzi na scenę i gra na fortepianie melodię, którą pianistka zna – lub nie. Kalendarz Montero wypełniony jest recitalami w najważniejszych salach koncertowych oraz występami na czołowych festiwalach muzycznych w Europie, Azji i obu Amerykach. Wspomniana improwizacja nie jest jedynie atrakcyjnym chwytem pod publiczkę. „Improwizacja – twierdzi Gabriela Montero – w dużym stopniu stanowi o tym, kim jestem. To dla mnie najbardziej naturalny i spontaniczny sposób wyrażania samej siebie”.
Pianistka wystąpiła z recitalami w londyńskiej Wigmore Hall, Kennedy Center w Waszyngtonie, Centrum Sztuk Narodowych w Ottawie, Orchard Hall w Tokio, Teatro Colón w Buenos Aires, Herkulessaal w Monachium, Musikhalle w Hamburgu oraz w berlińskim Konzerthaus. Regularnie występuje z Gustavo Dudamelem i Venezuelan Youth Orchestra 'Simon Bolivar'.
Pierwsze, dwupłytowe nagranie artystki dla EMI/Angel zawierało dzieła Rachmaninowa, Chopina, Liszta oraz jej mistrzowskie pod względem technicznym i wyrazowym improwizacje, które, tak jak w przypadku muzyki Bacha i Mozarta, są dla niej szczególnie ważne. Aby to podkreślić, wydaną dla EMI/Angel płytę Bach and Beyond w całości poświęciła improwizacjom na tematy lipskiego kantora. Nagranie przez wiele tygodni nie schodziło z listy „Billboardu”. „Time Out NY” określił grę Montero jako „wytrawną”, a francuski magazyn „Le Monde de la Musique”, w 2006 r. przyznał płycie tytuł „Choc de la musique de l’année”. Montero zakończyła pełen sukcesów sezon jako Pianistka Roku – utytułowana tak przez ECHO Preis Awards w Monachium.
Była uczennicą Lyl Tiempo, Andreza Esterhazego oraz profesora Hamisha Milne w londyńskiej Royal Academy of Music, Montero jest laureatką licznych międzynarodowych konkursów, między innymi zdobyła brązowy medal na XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie w 1995 r.